vrijdag 14 juni 2013

Dé werkbank

Deze week was het een drukte van jewelste in het hok.

Jaap lapt een tweedehands markies op: latten worden ingekort, geschuurd, geverfd, etc. 

Dochter Marleen is bezig met haar eindexamenproject en mag zich - als alles goed gaat -  zeer binnenkort creatief vakman noemen. Ik vind het prachtig, dat ze staat te werken aan mijn vaders oude werkbank.
 Zolang als ik me kan herinneren, was die werkbank er.

Heel vroeger stond hij in zijn oude werkplaats aan de Weerklank, achter de Oostersingel.
Soms mochten we op zaterdag mee om te "helpen", wat meestal neerkwam op kromme spijkers proberen recht te slaan. Dat verveelde al gauw en dan werden de gymnastiek-ringen van het plafond naar beneden gehaald. Springend vanaf de werkbank konden er dan acrobatische toeren worden uitgehaald.  Het was daar een donker werkplaatsje, er staat me niet heel veel meer van bij. 

Later verhuisde hij naar de Heerestraat. Dat was een lichte en gezellige ruimte, die aan de achterkant uitkeek op de bibliotheek, die toen aan de Tweebaksmarkt zat. Ik zie nog al die  mensen rondscharrelen, op zoek naar een boek. 
Aan de overkant van de straat zat het natuurhistorisch museum, met (enge) opgezette beesten voor het raam.
De werkplaats had een klein voorportaaltje c.q. houtopslag, waar mijn zusjes en ik winkeltjes inrichtten met de mooiste blokjes (afval)hout. Eng hoor, als er dan écht een klant binnenstapte.
Helaas bestaat dit alles niet meer. Het provinciehuis is hier later gebouwd.

Nog later is de werkbank in het hok, gewoon achter huis beland. De bank stond er het eerst, het hok is er om heen gebouwd, helemaal over de breedte van het achtertuintje. De werkplaats "aan huis" was weliswaar klein maar handig. Altijd koffie en een toilet bij de hand! Wel was het vaak passen en meten met de diverse werkstukken, die pa onderhanden had.

Nadat mijn vader is overleden en het hok in een dusdanige slecht staat was gekomen, dat we het wel moesten slopen,  is de bank bij ons in het hok terecht gekomen,  waar ik super blij mee ben!  We maken er (bijna) allemaal veel gebruik van en dichter dan dit kan ik niet meer bij m'n vader komen.





1 opmerking: